ခုႏွစ္ ႏွစ္ အေတြး

လုပ္ယူလုိ႕မရတဲ႕လူဆုတ္

မင္းဟာ လူရွဳပ္

ငါေသရင္ ေသာင္ျပင္လႊတ္တဲ႕

ေခြးေတာ့ ျဖစ္ၾကေတာ့မယ္

အေမေျပာသလုိေပါ့

ခုႏွစ္ ႏွစ္သားနားထဲမွာ

ဒီစကားအတည္လား။ေတြး။


                                           မင္းခုိင္ျမဲ

" ေခတ္ သားရဲ"

ဒီကဗ်ာကုိ ခ်ေရးလုိက္ဖုိ႕

ေထာက္ရွဳ႕ထားတဲ႕ ထုေလွ်ာက္လႊာလုိေသးသလား

ဖြတ္မိေခ်ာင္းျဖစ္ ျမစ္မခ်မ္းသာတဲ႕

ခင္ဗ်ားတုိ႕ေျပာေျပာေနတဲ႕ ဘာသာဘာ၀ၾကီးကေန

သိမွဳ႕ကိုတြန္းေရႊ႕ၾကည့္လုိက္ေတာ့

ဒီလုိၾကီးထြက္က်လာတယ္

အမိန္႕အရ အခ်စ္လက္ထပ္ကတိျပဳလႊာတဲ႕ လားကြယ္

ဇြတ္ပဲ..

:) :) :) (ခုိင္ျမဲ သုံးခါ တိတိ ျပဳံး)

ဟုိက္!!! ေစာက္ေရးမပါတာေတြ ေစာက္ေရးပါလာရင္ေတာ့

ေစာက္ျပသနာေတြေတာ့ တက္ေတာ့မယ္

ဆုိးသလားဆုိကာ ေထာင္းေနသူမ်ား

အား...

ဒီေနရာမွာ အမိန္႕အရမ်ားကုိ အမိန္႕အရအေပါင္ဆုိင္က အစ

အမိန္႕အရ အရက္ျဖဴဆိုင္ အလယ္

အမိန္္႕အရ ျဖိဳးခြင္းျခင္း အလတ္

အမိန္႕အရ ကုိယ္႕ေမကုိယ္ -ိုးဖုိ႕ အဆုံး ထိ

ဆုံးသြားရာကုိ

စိတ္သြားရာအထိ ေဘာလီေဘာ ပုတ္ၾကည့္မယ္..

အထားနဲ႕အေနနဲ႕ အထိနဲ႕အညွိနဲ႕၀ါက်မ်ား

ခင္ဗ်ားတုိ႕ေျပာတဲ႕ ကဗ်ဳ႕ၾကီးလား ဘာလား ညာလား မသိၾကီးနဲ႕

ေခတ္္တစ္ေခတ္ရဲ႕ သားရဲ ပီသျဖစ္ခဲ့တယ္။               ။


                               မင္းခုိင္ျမဲ

"ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကၾကိဳးေပၚမွ ေခၚေ၀ၚမိလုိက္တဲ႕နာမ္စား"

"ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကၾကိဳးေပၚမွ ေခၚေ၀ၚမိလုိက္တဲ႕နာမ္စား"

တုိးတုိးေလးေခၚမိလုိက္တဲ႕ ရင္၀ွက္တမ္း

မွတ္ေက်ာက္တင္စရာမလုိတဲ႕ မွတ္ေက်ာက္ဟာ

ရင္ဘတ္ထဲမွာ အလ်ားျပည့္ အနံျပည့္

ခုန္ေပါက္ေနတဲ႕ Lyric ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ေတာက္စားမိလုိက္တဲ႕အခ်ိန္ဟာ ပလုံဆုိျပီးေတာင္

မျမည္တြန္မိလိုက္တာဟာ အခ်ိအျပည့္ၾကီး /အခ်ိန္အျပည့္ၾကီး

ခံတြင္းေတြ႕သြားတာလား ဒဏ္ရာဟာျပင္းျပင္းရသြားတာလား

ဘာလား ညာလား ဘယ္လား ညာလား

အဲ႕သည္ "လား" ေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ရွိတယ္

ခင္ဗ်ားအရသာေတြ႕ေနတဲ႕ ေပၚျပဴလာထဲမွာရွိတယ္

ညေနခင္းရဲ႕ ျပတြင္း/ျပတင္းေပါက္ထဲက ရွဳ႕မွ်ာ္ခင္းထဲမွာရွိတယ္

ေမာင္ျမတ္သူရဲ႕ ေျမာင္းျမျမိဳ႕ကုိ ခ်စ္တဲ႕စိတ္ထဲမွာလည္းရွိတယ္

ခင္ဗ်ား ကဗ်ာကုိ  သိတဲ႕ သိမႈထဲမွာရွိတယ္..

ကုိေနျမဲ မိန္းမ ခ်ဳိပိန္းေနာင္ေမးသလုိ

(အဲ႕သည္လုိေျပာရင္ အဆင္ေျပမလား) ဆုိသလုိ

လုိခ်င္လဲလုိမယ္ ပုိခ်င္လဲပုိမယ္ထဲမွာလဲ ပါတယ္      ေဟ့လူ

ဒါဆုိ ေမာင္ခ်ာလီရဲ႕ စပ္ကူးမတ္ကူးကာလထဲမွာရွိအုံးမယ္

လွည္းတန္း-အင္းစိန္လမ္းမေပၚမွာ တစ္ခါတစ္ေလရွိတယ္

ေမာင္ယုပုိင္ရဲ႕ ပထမဦးဆုံး အခ်စ္ကဗ်ာမွာရွိတယ္

ကုန္ကုန္ကုိ လုံလုံ ေျပာရရင္

ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ G mail ထဲမွာ ေမာင္ျမတ္သူေျပာတဲ႕ ဖြဘုတ္ထဲမွာ

ေမာင္ျပည့္မင္းရဲ႕ တကယ္ဆုိျဖစ္တဲ႕သီခ်င္း ထဲမွာ

အခန္းေထာင့္က အံ၀ွက္ထဲမွာ တကၠသုိလ္၀င္တန္းေအာင္စာရင္း ၾကည့္ခ်ိန္ ထဲမွာ

ပင့္တင္လုိက္တဲ႕ ေဟာဒီ႕စကားလုံးေတြထဲမွာ ႏွလုံးသားကုိထုခြဲ

ဂိုဏ္းမကြဲေသးတဲ႕ စစ္တပ္ထဲမယ္လုိ အမ်ဳိးသားအေရးထဲ

အမ်ဳိးသမီးေရးပါ (မပါ) တဲ႕ေျပာသင့္လား မသိ (တသိ) ေျပာမိတဲ႕

ရင္၀ွက္တမ္းရဲ႕အေရးသားဟာ  ထင္ရွဴးပင္တန္းထဲ ဖုိ နဲ႕ မ ဟာ

စိတ္မျငိမ္ လက္မျငိမ္ လုိ႕  နိမ္႕ျပီးေျပာလုိက္မယ္..

ကြ်န္ေတာ္႕ ရင္ဘတ္ထဲက နာမ္စားဟာ "ငယ္"။              ။


                                                                            မင္းခုိင္ျမဲ

စိတ္အေျခအေနျပဇယား/သူ႕အေၾကာင္း

အခန္းထဲျမည္သံေပးျပီး ထြက္လာတဲ႕အရာက
မင္းအားကုန္ေျပးကန္လုိက္တဲ႕ ေဘာလုံးလုိ
သူ႕အေၾကာင္းဟာ မွန္ျပတင္းကုိ ၀င္မွန္ျပီး
သူ႕လွ်ာေပၚက်ကြဲသြားတယ္။
အခုသူ႕အေၾကာင္း အခန္းတံခါးကိုေစာင့္ဖြင့္ျပီး
၀ရံတာက ထုိးပ်ံသြားတယ္
အခုသူ႕အေၾကာင္း ကြာလာလန္ပူျမိဳ႕က
KLCC TOWER ေပၚတက္ေနျပီ
အခုသူဟာ မင္းေရွ႕မွာလွလွၾကီး လႊင့္ေျမာေနတယ္မုိ႕လား
ညနက္နက္ထဲ မင္းေရွ႕မွာတင္ ေပ်ာ္၀င္သြားျပီမုိ႕လား
အခုသူ႕အေၾကာင္း
မင္းမေကာင္းဘူးဆုိတာ သတင္းလုိ အတင္းလုိ႕
အတင္းလႊင့္ သတင္းလႊင့္ေနတယ္။
ဆယ္တန္းဂုဏ္ထူးသုံးဘာသာနဲ႕ ေအာင္တယ္လုိ႕ ညာတဲ႕သူ႕အေၾကာင္း
ရြာထိပ္က ေသာက္ေရကန္လုိ လူ႕အက်ဳိးျပဳေတာ့မယ္ဆုိတဲ႕ သူ႕အေၾကာင္း
သစ္သစ္လြင္လြင္ သစ္ပင္ထေပါက္ႏုိင္တဲ႕ သူ႕အေၾကာင္း
အရမ္းပိန္သြားတယ္ ညအိပ္မေပ်ာ္ရင္ VITAHOMEေသာက္ဆုိတဲ႕
မင္းအမွာေတာ္ပါးသံကုိ သူေမ႕ေနတယ္
မင္းဆြယ္တာေကာင္းေကာင္း ထုိးတတ္တဲ႕အေၾကာင္းကုိ သူမစဥ္းစားမိေတာ့ဘူးတဲ႕
ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာႏွစ္သက္ျပီး ယေန႕အထိ ရုပ္ရွင္ရုံမေရာက္ဖူးတဲ႕မင္းကုိေလွာင္ေျပာင္ေနတယ္။
အခုသူ ကီလီမန္ဂ်ာရုိကတဲ႕ ဇာတ္သဘင္ပြဲကုိ ပုိက္ဆံမေပးရတဲ႕ရုံေပါက္က
မင္းကုိ ေစာင့္ကန္သြင္းသြားတယ္
သူဟာ စားပြဲခုံမွာ မင္းကုိထုိင္ခုိင္းျပီး ထထြက္သြားရင္ အေတာ္႕ အေတာ္ၾကာမွ
ျပန္ေရာက္လာတယ္မုိ႕လား
အခုသူ "လွလွၾကီး" ကဗ်ာစာအုပ္ကုိ ဖတ္ေနတယ္
အခု သူ အႏွစ္သက္ဆုံးကလြင့္ေနျခင္းပဲ
အခု သူ စက္ဘီးေလးစီးျပီး ထြက္သြားလုိက္တာ
ေျမာင္းျမသားေသာက္ရူးတစ္ေကာင္နဲ႕ေသာက္ေဖာင္းသြားထုတာျဖစ္မယ္
အခုသူ႕အေၾကာင္းကုိ သူလစ္တာနဲ႕ သူမေကာင္းဘူးဆုိတာ
မင္းေကာင္မေလးကိုေျပာျပလုိက္ လုပ္မယ္ဆုိရင္ လုပ္ရမွဆုိတဲ႕ သူ႕အေၾကာင္း
သူေကာင္းေကာင္းသိတယ္
လြယ္အိတ္ကုိ ပခုံးမွာသုိင္းလြယ္ ဘြဲ႕ရျပီးသားစတုိင္နဲ႕သူ႕အေၾကာင္းကုိ
ယစ္ပလႅင္ေပၚေခါင္းထုိးတင္ျပီး ဓါးနဲ႕ခုတ္လဲ
ပုလႅင္နဲ႕ဓါးမွာ သူ႕မနက္ျဖန္ဟာ ရမၼက္ထန္ျပီး စြဲက်န္တယ္။           ။

PS: အရိပ္အခ်ဳိ႕မုိးေနမယ္ဆုိတာေတာ့ ၀န္ခံပါတယ္ ဆရာတုိ႕ခင္ဗ်ာ..
      ကြ်န္ေတာ္မကြ်မ္းက်င္တဲ႕ဟန္နဲ႕အေရးအသားမုိ႕ပါ။  

                                                                                                 မင္းခုိင္ျမဲ

"ေမာင္းျပန္လာတဲ႕အား/ ခ်စ္လက္စ တုိ႕ မီးဆြဲျခင္း"

ခပ္ျပင္းျပင္းျပစ္လႊတ္လုိက္တဲ႕ ေမာင္းပ်ံဓါးတစ္ေခ်ာင္းလုိ

ျမိဳ႕ျပရဲ႕ လက္တံေပၚမွာ ညက ခပ္တည္တည္မ်က္ႏွာထားနဲ႕

နီယြန္မီးေရာင္စုံေအာက္မွာ ကြ်န္မကုိအပင္းထည့္သြားတယ္

ေကြ႕ေကာက္သြားတဲ႕ ေလာကျမစ္ ကုိ တုိင္းထြာျပီး

ကုိယ့္ၾကမၼာနဲ႕ကိုယ့္ကုိ ေတာက္ခတ္ ဆဲေရးခံလုိက္ရတာပဲ။


အိပ္ေရးပ်က္ေနတဲ႕ခုႏွစ္က အထက္စီးဆန္ဆန္ေပၚလြင္ျပီး

အခန္းက်ဥ္ထဲ စကားလုံးကုိသပ္ပင္းထားတယ္

တင္စားမိလုိက္တဲ႕ အရာက မီးစတစ္ဖက္ ေရမွဳတ္ၾကီးတစ္ဖက္နဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ျပီးစီး၀င္တယ္

သက္ရွိကုိ သက္မဲ႕ျပသလုိမ်ဳိး အဲ႕သည္လုိဂုိေလးထဲ ရွင္ကရွိတယ္

ၾကားနားၾကီးမွားျပီး နားၾကားၾကီးမမွားလုိက္နဲ႕

ေလာင္းထည္႕ခံလုိက္တဲ႕ ၾကက္သီး တစ္ျဖန္းျဖန္းဟာ

ေမွာက္ခ်င္ပင္မယ့္ သြန္လုိ႕မရ သြန္ခ်င္ပင္မယ့္ ေမွာက္လုိ႕မရနဲ႕

ခႏၶာကုိယ္ဟာ ရွင္ျပဳသမွ်ႏုရတုန္းကလုိ အာစီးခံလုိက္ရတာပဲ

ဘာကုိမွျဖတ္မေကြ႕ေသးပဲ တန္းတန္းၾကီးလႊတ္ေျပးမိတဲ႕အခ်ိန္

ကုိယ္ယုန္ကေတာင္ဘက္အေျပး ကုိယ္ေခြးကေျမာက္ဘက္အလုိက္ပဲ။

ေထာက္ခနဲပြင့္လာ တဲ႕ေမာင္းျပန္ဓါးဟာ  အဲ႕ဒီ၀တ္လႊာကုိစားျပီး ျပန္အန္ထုတ္သြားတယ္

ခံတြင္းထဲငုံထားတဲ႕ ေျမြဟာ  အထီးျဖစ္လုိက္ အမျဖစ္လုိက္နဲ႕

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ မိတ္လုိက္မိရတာလဲ အခါခါေပါ့။



ေလာကအုိးကုိ ယမ္းအျပည့္ထည္႕ျပီး မီးညွိေပးလုိက္တာပဲ

ၾကည္ထုိးေမာင္းတင္ထားတဲ႕ ေသနတ္ကုိ ပါးစပ္မွ ေတ႕ျပီးေမာင္းျဖဳတ္ခ်


စိတ္ခုခုသြားတဲ႕  ညကုိ ခက္ခက္ ထုတ္ဖုိ႕

ရွင့္ကုိ အျပီးတစ္ခါထဲေမးခဲ႕လုိက္မယ္

အခ်စ္လြန္တုိင္း အမုန္းလြန္တာ သိပ္ေကာင္းလြန္းတဲ႕အရသာလား

သူ႕မွာလည္းေမာင္းျပန္လာတဲ႕အားနဲ႕ကြ်န္မရဲ႕ေရးလက္စမွာလည္း

ေလာင္မီးဆြဲလက္စနဲ႕ ျခံထဲကပ်ဳိးခင္းဟာ စုိက္လုိ႕ေကာင္းျပီး တူးဆြေပါင္းသင္ လုိ႕ေကာင္းတုန္း။


                                                                    မင္းခုိင္ျမဲ

"ခုိင္ျမဲ ဖတ္ဖုိ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္"

တစ္စုံတစ္ရာကုိ လွဳပ္ကုိင္ဖုိ တစ္စုံတစ္ရာလုိတယ္"ခုိင္ျမဲ"

တစ္စုံတစ္ခုကုိမ်ားမ်က္ကြယ္ျပဳခဲ႕ရင္ တစ္စုံတစ္ရာနဲ႕လြဲအုံးမွာလား

ေနာက္ၾကည့္မွန္ထဲက သမုိင္းကုိျဖဲၾကည့္လုိ႕ေတာ့

အာသာၾကမ္းၾကမ္းကုိပဲ ခံတြင္းေတြ႕ဖုိ႕ရွိတယ္

ေရာက္ရွိေနတဲ႕အရပ္က စကၠန္႕တံေပၚမွာ

ေတြ႕ရွိေနတဲ႕တြက္စာက စုံ တစ္လွည့္ မ တစ္လွည္႕

တစ္စုံတစ္ရာတစ္လွည့္ တစ္စုံတစ္ခုတစ္လွည္႕

ရပ္ေစာင့္ေနတာခ်စ္သူ တင္နင္းမိေနတာ မိသားစု

ဘယ္လုိမ်ားထြင္းထုခ်င္သလဲ"ခုိင္ျမဲ"

ငုိသံပါေနတဲ႕ႏွလုံးသားရယ္ ငယ္သံပါေနတဲ႕မနက္ျဖန္ရယ္

တစ္ဖက္ထဲတီးေနတဲ႕လက္ခုပ္ေလးရယ္ သက္ျပင္းခ်ေနတဲ႕ "ေအး"အရိပ္ရယ္

ကဲ..ေမာင္ခုိင္ျမဲ

ထပ်ံေနတဲ႕ေရအုိင္နဲ႕ ေကာက္ေကြ႕စြာ အတည္ျပဳေနတဲ႕

ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ဘယ္လုိေစာင္ထူထူဆြဲျခဳံေပးမလဲ

ဘယ္လုိေတးသြားနဲ႕ ကခုန္မလဲ..။                ။

သိထားရမွာက

တစ္စုံတစ္ရာတစ္လွည့္ တစ္စုံတစ္ခုတစ္လွည္႕။

တစ္စုံတစ္ခုတစ္လွည့္ တစ္စုံတစ္ရာတစ္လွည္႕။

•                                                                                      မင္းခုိင္ျမဲ

"ေကာက္ေၾကာင္း"

မနက္ျဖန္ရဲ႕ အာရုံဦးကုိဖြာရွဳိက္မိတုိင္း

စကားလုံးၾကမ္းၾကမ္းေတြက ေဘာ့လ္ပင္နဲ့စာရြက္နဲ႕ ေသခ်ာခဲ့ပါတယ္..

သုံမွဳန္ေနတဲ႕ ျမစ္တစ္စင္းဟာ ႏွဳတ္ခမ္းတင္းတင္းေစ႕လုိ႕

ရပ္ေနၾကမွတ္တုိင္မွာ ဆင္းတယ္ ။

ေဟာ...

ေသာက္လက္စေဆးျပင္းလိပ္က ႏွဳတ္ခမ္းကခုန္ထြက္သြားျပီ

ကဗ်ာတစ္အုပ္စာအလြမ္းက ေျခခ်ိတ္မထုိင္ပဲ ေငြ႕အသက္အခ်ဳိ႕ကုိ အစားမွားတယ္

အလြတ္ၾကီးက်လာတဲ႕ နံရံဟာ ကုိယ္ေခါင္းတုိက္မိလုိ႕ရယ္သံေပးတယ္ "ထင္ပါ႕"

ကန္ခ်က္ျပင္းျပင္းနဲ႕ထုိးကေလာ္လုိက္တဲ႕ ကုိင္းဖ်ားမွာ

ကုိယ္ဟာအေလအလြင့္သိပ္မ်ားတဲ႕ ေလယူေလသိမ္းကုိမွ ငါးမွ်ားခ်င္တဲ႕ေကာင္

အားမနားပါးမနာနဲ႕ "အားနာလုိက္တာတဲ ့"

ခ်ိန္သားကုိက္မထားတဲ႕ အလင္းေဖ်ာ႕ၾကိဳးက

ေထာင္႕လုိက္ ေတာက္ခနဲပ်က္က်သြားတယ္

အင္းစိန္လမ္းမၾကီးကေတာ့ ထင္းေနေအာင္လင္းေနတာပဲ။

မေတာ္တေရာ္ အေလးခ်ိန္ကုိထမ္းလုိ႕ ရွဳမိတဲ႕ေလပါ

မေတာ္မတရားပင္ပန္းသြားတယ္

ျပစ္တင္သြားတဲ႕ ပုဒ္မဟာ မတူညီႏုိင္တဲ႕သေဘာ

အရမ္းကေရာလြင့္လာတဲ႕ ဓါးအက်ဳိးတစ္ေခ်ာင္း

တင္းေနရာကျပတ္ထြက္လာတဲ႕ သံၾကိဳးတစ္စ

ရင္ဘတ္ထဲေဆာင့္ေၾကာင့္၀င္ေပါက္ကြဲတဲ႕ မီးေတာင္တစ္လုံး

သူလုိကုိယ္လုိ မဟုတ္တဲ႕ စိတၱဇဟာ  ေနလုိလလုိထြန္းလင္းတယ္။                  ။

                                                                                             မင္းခုိင္ျမဲ

"ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္ကစားျခင္း"/"မွန္ထဲကတိမ္ကုိ စားသုံးျခင္း"

ေတာင္ကုိထမ္းျပီး ဓါးသြားေပၚလမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႕

စိတ္တစ္ခုပဲ လုိတယ္

လွ်ာေပၚတင္မိလုိက္တဲ႕ ရနံက

ဘာလုိ႕ဒီေလာက္ အရသာရွိသြားတာလဲ ေတြးလုိ႕ကုိမရဘူး

သမုိင္းထဲေဖ်ာ္ထည့္မိလုိက္တဲ႕ လက္က်န္ဟာ

အရွိန္လြန္ေမာင္းမိတဲ႕ လုိင္းကား

ေရခ်ိန္အမွန္ကုိေက်ာ္လြန္သြားတဲ႕ ယစ္ထုပ္တစ္ေယာက္

ေမာ္ဒန္ပန္းခ်ီကားနဲ႕ တိမ္လိုလူပဲ။

ေရာင္းရမ္းေနတဲ႕ ေမတၱာတရားမွာ

ျပိဳက်လာတဲ႕မုိးက လက္ခုပ္ထဲမွာအုိင္လုိ႕

အဲ႕ဒီေန႕စြဲထဲ အလြမ္းကုိသေရာ္ျပီး

မီးျမိဳက္ထည့္လုိက္တယ္

ေရစီးေၾကာင္းထဲေမ်ာသြားတဲ႕ တိမ္မွာထင္ရာကုိတံဆိပ္ကပ္ျပီး

လက္ခုပ္သံဟာ  လန္႕ဖ်န္႕ျပီးထပ်ံတယ္

ေခ်ာင္းထဲေရကူးေနတဲ႕ငွက္ကုိ မုိးေပၚပ်ံေနတဲ႕ငါးကထုိးသုတ္တဲ႕အခ်ိန္

ေ၀ါဟာရတစ္ခုနဲ႕လင္လုိမယားလုိရန္ျဖစ္ျပီပဲ။

                                                                                   မင္းခုိင္ျမဲ 
                                                                     စာပြင့္လႊာမဂၢဇင္း၊ၾသဂုတ္လ၊၂၀၀၁၂၊မေလးရွား                   

"ျမစ္တစ္စင္းစာမက ကတိပ်က္ျခင္း"

ဒုကၡကုိအေရာင္ဆုိးဖုိ႕


ငါ့ေက်ာကုန္းေပၚ ေမတၱာတရားခုန္ေပါက္ေနရဲ႕


အခါးဓါတ္မပါ..အငန္ဓါတ္ပါးပါးေလးပဲ ရွိဖုိ႕..


ဘယ္ေတးသြားကုိ ရြတ္ဆုိျပရမလဲ..။


ေဟာ...


ညေတြထဲငါ့ကုိ ဆြဲထုတ္ျပစ္လုိက္ၾကျပီ


ႏွလုံးသားရဲ႕ေျမျပင္ထဲ ဘာေတြမ်ားစုိက္ပ်ဳိးအုံးမလဲ..


သတိတစ္ခ်က္ကုိ စည္းရုိးခတ္မထားမိသလုိမ်ဳိး


ငါ့ျမိဳ႕ရုိးက်ဳိးျပတ္သြားျပီ


ခ်ဳိးေဖာက္မထားဖုိ႕ က်ားကန္ထားသမွ်


ကတိပ်က္ျမစ္တစ္စင္းစာမက တုိက္စားသြားေလာ..။           ။


                                                             မင္းခုိင္ျမဲ

ဟန္နီ... ေန ့စြဲ မ်ားး... သုိိ့

(၁)

တစ္ေန႕ထဲမဟုတ္တဲ႕ ေန႕စြဲေတြမွာ

ဘယ္အရပ္ကုိေရာက္ေရာက္

ဘယ္ဇာတ္ကုိကက

ဘယ္ေတးသြားကုိဆုိဆုိ

ဘယ္ခလုတ္ကုိ၀င္တုိက္တုိက္

ေယာင္းရမ္းျခင္း ႏွင္႕ သတိရျခင္းက

ရင္ဘတ္ထဲမွာ လႊာဆြဲခပ္ၾကီးၾကီးနဲ႕ရယ္။

(၂)

ေရွ႕အရပ္ကထြက္တဲ႕ ေနမင္းလဲ

လာရာကုိ ဘက္ဂီယာထုိးသြားတယ္...

ေျမရနံ႕သင္းသင္း ကုိေဖာ္ညႊန္းသြားတဲ႕

မုိးစက္ပြင့္ေတြလဲ မုိးေပၚျပန္ခုန္တက္သြားျပီ

ႏွစ္အခ်ဳိးတစ္ေတြၾကား

မေရးျခစ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ႏွစ္လုံးသားသုံးစုံၾကား

စိတ္က အတိတ္အား ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားသြားရဲ႕။

(၃)

ေျခဦးနဲ႕စိတ္ကူးက ႏွစ္ကုိယ့္တစ္စိတ္

အလွမ္းတုိင္းေမာဟုိက္မွဳေတြက

ေပါက္ကြဲလုနီးပါးမီးေတာင္တစ္လုံး

ျဖစ္တည္မွဳေတြထဲမွာ သုိ႕ေလာ..သုိ႕ေလာ

တြက္ခ်က္မွဳေတြကုိ ငါဘယ္ေမ႕အုံးမလဲ"ဟန္နီ"။

(၄)

ကဲ....

စိတ္နဲ႕လူနဲ႕မကပ္တဲ့အခ်ိန္

တန္းဖုိးေတြလဲ ေရထဲအစိမ္မခံတဲ့အခ်ိန္

ငါ့မရွိတဲ့ကုိယ္က ငါ့ကုိသတ္တဲ့အခ်ိန္

သူကမိဘစကား ရင္နားကပ္တဲ႕အခ်ိန္

ငါ့အိမ္႕မက္ခါးေတြနဲ႕ တိမ္အမွ်င္လုိက္ေတြကုိပါ

ေဖ်ာ္ေသာက္မိလုိက္ျပီပဲ။

                                                    မင္းခုိင္ျမဲ

"စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ထံသုိ႕"

သုိ႕.....

စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ထံသုိ႕...
 (၁)

မဂၤလာပါလူၾကီးမင္းခင္ဗ်ာ..

က်ဳပ္ ကဗ်ာသမားစစ္စစ္တစ္ေယာက္ပါ

ႏွဳတ္ခမ္းပဲ႕ခ်င္းမီးမွဳတ္ဖုိ႕

သူေတာင္းစားခ်င္းခြပ္ေစာင္းခုတ္ဖုိ႕

က်ဳပ္ကေလာင္နဲ႕စိတ္ဓါတ္ကုိေျပာင္းလဲဖုိ႕

စကားလုံးေတြနဲ႕ ဒုိင္ပင္ျပစ္ျပဖုိ႕

ခင္ဗ်ားဘာေတြလုပ္ျပီးသြားျပီလဲ..။
(၂)

ကဲ...ကုိယ့္ဆရာ

မာနကုိရင္ၾကားေစ႕ထားဖုိ႕အတြက္

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕ ဆႏၵေတြကုိ

ေျဗာင္းျပန္ၾကီးေလခြ်န္ျပလုိက္တယ္

မၾကည့္ဘဲနဲ႕ ပစ္လုိက္တဲ႕ ခဲ..

တစ္ခ်က္ထဲတည့္တည့္မွန္ရင္ေတာ့

လူ႕မုိက္ရုိငး္လုိ႕ဆုိအုံးေလမလား

စိတ္ေတာ့မရွိပါနဲ႕..

ဒါဂ်စ္ပစီတစ္ေကာင္ရဲ႕

ယဥ္ေက်းမွဳပါးပါးေလးပါ။

(၃)
ဘ၀တစ္ခုရဲ႕ ရင့္သန္မွဳက

တစ္သီးတစ္သန္႕ၾကီးလြဲေနမွေတာ့

အမည္ခပ္ၾကီးၾကီးအစားထုိးျပေနစရာလား

ကဲ...ပေ၀နသီကအေၾကာင္း

ေရႊထီးေဆာင္းျပစရာမရွိပါဘူး

မရွိပါဘူးဆုိတာလဲ မရွိခဲ႕လုိ႕ပါ

မရွိဘူးဆုိတာလဲ မရွိခဲ့လုိ႕ေလ

ေျပာေနၾကတာပါပဲ

တစ္ေလာတုန္းက ေမာင္ေခ်ာႏြယ္လဲ

လမ္းေဘးအိပ္လုိ႕ လွဲတယ္တဲ႕

အတုိအထြာေတြၾကား သစၥာနီတရားျပသြားတာ

လူသိရွင္ၾကားဖုံးကြယ္ျခင္းတဲ႕

အသက္ရွဴသံျခင္းမတူတဲ႕အတြက္

ကေလာင္းတစ္ခု/တစ္ေခ်ာင္းအတြက္

က်ဳပ္ရင္ဘတ္ ေနာက္ထပ္ကင္ပြန္းမတတ္ဘူး

ဒါကဗ်ာသမားစစ္စစ္တစ္ေယာက္ရဲ႕

ခက္တင္းတင္းမတားလုိက္ရတဲ့

ဂက်ဳိးဂေခ်ာင္မာနတရားပဲ ။   ။

                                                     မင္းခုိင္ၿမဲ

                                                      

" မာယာေကာ့ဖ္စကီး' လို ၀ါက်တစ္ေၾကာင္း"

(၁)

ငါ့ႏွလုံးသားက သူ႕အံသြားေပၚေရာက္ေနတယ္

ရင္ဘတ္တစ္ခုလုံး တင္းခနဲျဖစ္သြားေအာင္

ဘယ္ေတးသြားနဲ႕ ကခုန္သြားသလဲ။

(၂)

ေဟာ..

နံနက္ခင္းကလည္း ဆံပင္ရွည္ရွည္ကုိလႊမ္းျခဳံလုိ႕

ျမဴႏွင္းရဲ႕ အလင္းေၾကာင့္

ေတာင္တစ္လုံး ငုိေနတာ သူမျမင္ခဲ႕ဘူး။

(၃)
မျမင္ဘူးဆုိတာလဲ မၾကည္႕ခဲ႕လုိ႕ပါ

မၾကည္႕ခဲ႕ဘူးဆုိတာလည္း မျမင္ခ်င္လုိ႕ျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္

ရင္ထဲကနာတုိင္း ျပဳံးျပဖူးေတာ့

အဲ့မနက္ျဖန္က ေခ်ာင္းရုိတ္ခံရမွဳအတြက္


အျပဳံးထက္ေရတြင္းပ်က္ပါ တက္ခ်ိတ္သြားတယ္။



(၄)
အထိမ္းအမွတ္ဆုိတာလည္း

ေျပးကန္ဖုိ႕ေကာင္းတဲ႕ေဘာလုံးလုိပါ

ရုပ္ၾကြင္းဆုိတာ ထြက္ခြာျခင္းရဲ႕ျပယုတ္

သတိရျခင္းဆုိတာ ရင္ဘတ္ထဲကမီးအိမ္ပဲ။


 (၅)

ကဲ..မင္းေပ်ာ္သြားျပီမုိ႕လား..


ေခ်ာ္လဲတာကိုေရာမထုိင္ပါနဲ႕

မထူးတာေတြကုိ

 ေလာကၾကီးက ထူးျပသြားျပီ


ေကာင္းကင္ၾကီးကလည္း မင္းလုိမ်ဳိး

ေနတစ္ပြင့္၊လတစ္ပြင့္ပန္လုိ႕

ဒါေတာင္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕

ငါ့ရင္ဘတ္ကုိ  ျမင္းလုိမဟီးဖုိ႕

ဘယ္ၾကိဳးက တုတ္ေႏွာင္သြားသလဲ။

(၆)
အလုိ..

ေနာက္ကေအာ္ဟစ္လုိက္တဲ႕

ငါ႕ အသံက ႏွလုံးသားကုိကုတ္ဆြဲ

'မာယာေကာ့ဖ္စကီး' လို ၀ါက်တစ္ေၾကာင္း ရႊတ္ဆုိခ်င္မိ...။      ။



                                                                               မင္းခုိင္ၿမဲ

"မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႕ ကံ႕ေကာ္"

စိတ္ေတာ့မရွိနဲ႕ ကံ႕ေကာ္ေရ

အိပ္ရာကႏုိးတုိင္း ကုိယ့္စိတ္ေတြကုိ

ဓါးနဲ႕ထုိးျပစ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚေနျပီ။


ဘ၀ကုိ လည္းေစ်းမဆစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး

ၾကိဳက္ေရာင္းၾကိဳက္၀ယ္ စိတ္ဓါတ္ရွိရင္

ဘာလုိ႕မ်ား ဒီဂုိးကုိ ကန္ခ်က္ျပင္းျပင္းနဲ႕

ေထာင့္က်က် ဂုိးေအာင္ကန္ခဲ့သလဲ။


ျပစ္စားမထုိးထားတဲ႕ ေခါင္းမုိးကုိ

ရင္ဘတ္ေပၚတင္ခ်စ္သြားသလုိမာယာပါတဲ႕

အားလုံးဟာ ဟာသပါပဲတဲ႕

မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ပေဟဠိဆန္တဲ႕ေမးခြန္းပဲတဲ႕။


ေဟ့..ဒီမွာသူစိမ္း

ကံေကာ္ရိပ္က ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ျခံရံမလာမိတဲ႕မာန

တစ္ညလုံးျပံဳးေနတဲ႕ လမင္း

ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႕ ငွက္တစ္ေကာင္

ကဗ်ာနံပဲရတဲ့ ဗလာလူ

ထုိသူအသဲကုိ ဘာေၾကာင့္စစ္မေၾကညာပဲ

ရုိတ္ခြဲသြားတာလဲ


မ်က္လုံးဖြင့္မွဳတုိင္း ခုန္ခုန္၀င္ေစာင့္ေနတာလဲ

ဆားပက္ခဲ့ျပီး ပက္ၾကားအက္ခဲ့ေစတာလဲ။


မွတ္ဥာဏ္အသီးသီးလဲ ဆြဲစုတ္ခ်င္စရာရယ္

ႏွလုံးသားကလဲ ႏွားေစး၊ေခ်ာင္းဆုိးနဲ႕

ငါကုိယ္တုိင္ကုိလမ္းမွားေနေသာ ဆင္ပဲ

ပိန္လုိက္ေဖာင္းလုိက္ စိတၱဇပဲ


မ်က္လုံးရွိျပီး မျမင္တတ္ေသာ ငကန္းပဲ။


ငါကေတာ့ ငါ့လြတ္လပ္မွဳနဲ႕ငါ ပြင့္လင္းလုိ႕

အိပ္ရာထအခင္းအက်ငး္ေတြလဲ တယုတယစုတ္ကုိင္လုိ႕

ကုိယ္႕အနာနဲ႕ကုိယ္  ေဆးမတည့္လုိ႕

ကုိယ္႕ယုံၾကည္မွဳနဲ႕ ကုိယ္နားထုိင္းလုိ႕။

ကဗ်ာေတြၾကီးပဲ ေမြးထုတ္လုိက္တယ္။


ဟူး...........

ကံ႕ေကာ္ေရ...

အခုဒီကဗ်ာလဲ မာန္မာနလုိလုိနဲ႕    

ျပင္းျပင္းထန္ထန္ၾကီး ရင္ကြဲေနပါေပါ့လား။            ။

                                               မင္းခုိင္ျမဲ

ကမၻာကဗ်ာမ်ားေန႕ အမွတ္တရ..

"စိတ္ဓါတ္ကုိ ၾကက္ေျခခက္ျခင္း"

ေနထြက္ျပီး ေန၀င္သြားတဲ့ ျမစ္ကမ္းေဘးမွာငါ့ကုိယ္ငါခ်ရပ္လုိက္တယ္။

ဒီေန႕နဲ႕မနက္ျဖန္မွာ ကုိယ္တုိင္စာတတ္ျပီး ဘာလုိ႕စာမတတ္မွဳျဖစ္ေနတာလဲ။

ကုိယ္တုိင္သိမ္ေမြ႕သလုိလုိနဲ႕ဘာလုိ႕ရုိင္းဆုိင္းသြားတာလဲ။

ေဟာ........

တတိယႏုိင္ငံေရးသမားတဲ႕ ခပ္ရုိင္းရုိင္းႏွဳတ္ဆက္လုိက္တယ္။

မဂၤလာပါလူၾကီးမင္းခင္ဗ်ာ...

ကုိယ္ထူကုိယ္ထအိမ့္မက္ေတြကုိ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္ဖူးပါသလား။

ပညာတတ္ဆန္ဆန္လာဘ္စားမွဳကုိ ခြဲျခားတတ္ျပီလားး။

အျမင္မတူတာနဲ႕ေတြ႕ရင္ အတၳဳပၸတၱိစ/ဆုံး လုံးေစ့ပတ္ေစ့ေလ့လာဖူးျပီလား။

မာတင္လူသာကင္း ရဲ့ စာတုိေပစေတြ ဖတ္ဖူးျပီလားးး။

ကုိယ္ေသတဲ့အခါ ကုိယ့္သမုိင္းေကာင္းဖုိ႕ဆုိးဖုိ႕ ေမွ်ာ္ၾကည့္ဖူးပါသလား။

ႏုိင္ငံေရးေမးခြန္းအခ်ဳိ႕ကုိ ဆုိလုိရင္းခြဲျခားတတ္ျပီလား။

စစ္ပြဲၾကားက အားငယ္မွဳေတြရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ

ေလ့လာဖူးျပီလား.....။

ေဖာ္ညႊန္းျပီးဆက္မေျပာေတာ့ဘူး။

မ်ဳးိဆက္တစ္ခုကို ယုံၾကည္ရင္ မ်ဳိးဆက္တစ္ခုလုိယဥ္ေက်းဖုိ႕လုိလိမ္႕မယ္။

အခ်ိန္ကာလကုိ ျခဳံငုံျပီး ခုိင္မာမွဳကုိ ေမြးထုတ္မေပးႏုိင္တဲ့အထဲမွာ

ငါ့ကုိလူအျဖစ္ထုဆစ္ထားတဲ႕ ႏုိင္ငံလည္းပါတယ္လုိ႕ ငါေျပာတယ္။

ေခတ္ဆုိတာၾကီးကုိၾကည့္ျပီး ေမတၱာတရားေတြလဲ ေမွးမွိန္ကုန္ျပီ။

အေရာင္ေတြထဲက ေမးခြန္းအခ်ဳိ႕ကုိ အႏုပညာအျဖစ္ မဖန္တီးႏုိင္ေသးဘူး။

21ရာစုနာရီသံဟာ ႏုိက္ကလပ္ကေတးသံကုိစည္းခ်က္လုိက္ေနတယ္။

ေက်ာ္ၾကားမွဳကို မ၀တ္ဆင္ဖုိ႕ ကမၻာၾကီးက ငါ႕ကုိအမဲလုိက္ေနျပီ။

ဒီလုိနဲ႕ ကုိယ့္စိတ္ဓါတ္ကုိယ္ ငုံ႕အေသြးမွာ အားလုံးကငါ့ကုိၾကက္ေျခခက္ျပစ္လုိက္တယ္။

                                                                                                      မင္းခုိင္ျမဲ

“ သို႔ ပါတ္၀န္းက်င္ ႏွင့္ ကံဆုိေသာအရာသိေစရန္ ”

မင္းနာက်င္စမ္း....နာက်င္ရမယ္.....မင္းေသလိမ့္မယ္.....မင္းနာက်င္စမ္း

အေခြဖြင့္လိုက္ဧ။္
တိပ္ရဲ႕ရစ္သံလား ေဘးနားကလူမ်ားရဲ႕ဆူသံလားး
နားထဲမွာ အားလံုးအေထြးလိုက္ပဲ စိတ္ေတြမတည္ျငိမ္ေသးသ၍

အေဖ ႏွင့္ အေမ အစ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ဳိးမ်ား အမႈးျပဳပီး
သီးသန္႔တုိက္တာမ်ားႏွင့္ သီးသန္႔ျမိဳ႕ၾကိးမ်ားး ။
ေကာက္ေကြ႔မေနေသာျမစ္မ်ား ၊ ပင္လယ္ဖ်ံမ်ား
ဧရာ၀တီလင္းပုိင္မ်ား ၊ ယဥ္ထိန္းရဲေဘာ္မ်ား
ဆရာဆရာမမ်ားႏွင့္ ေက်ာငး္သားေက်ာင္းသူမ်ားခင္ဗ်ား
ကၽြန္ေတာ္ထင္မွတ္ထားသမွ်အရာအားလံုး
ဘာလို႔မ်ား ေပ်ာက္ဆံုးေနပါသလဲ
အထူးသျဖင့္ေပါ့..
တသီးတသန္႔ ၊ထးူထူးရွယ္၊ ေကာင္းေကာငး္မြန္မြန္၊ အေကာင္းစား
အဲ့စကားလံုးေတြ အဲဒီ့အသံုးအႏႈန္းေတြ ဘာလို႔မ်ား ဘာေၾကာင့္မ်ား
ေ၀းကြာေနရပါသလဲ ...... ေမွာ္ၾကိမ္လံုးတစ္လံုးရရင္
ဟယ္ရီေပၚတာလို “ဆက္တန္ဆပ္ပရာ”   လို႔ ငါေအာ္ဟစ္ျပီး
က်ိန္မယ္.............။
အေတြးေတြမေပါက္သ၍ ေပါ့  စကားလံုးေတြဖုန္တက္ေနသ၍ေပါ့
ကဗ်ာကုိဘယ္လိုေရးရမလဲ ေသခ်ာမသိေသးသ၍ သျဖင့္ေပါ့ စသည္ျဖင့္ေပါ့
ဘတ္စ္ကားမ်ားနဲ႔ လူမဆန္ေနသ၍ အသက္ၾကီးတာနဲ႔အခ်ိန္စီးတယ္လုိ႔ထင္ေနသ၍
ေလာကၾသ၀ါဒမ်ား စာတတ္သည္ ဟု ဆုိေသာ စာ မတတ္မႈမ်ား
ေပးဆပ္မႈ ၊သူရဲေကာငး္ဆန္မႈ၊ လင္ငယ္မယားငယ္မႈ ႏွင့္ ကုိယ့္ေပါင္ကုိယ္လွန္ေထာင္းမႈ
အဲ့ဒါေတြကုိပါ က်ိန္မယ္
ပါတ္ ၀န္း က်င္  ကံတရား ပီးေတာ့ အေၾကာငး္အရာမ်ား..
`မင္းနာက်င္စမ္း....နာက်င္ရမယ္.....မင္းေသလိမ့္မယ္.....မင္းနာက်င္စမ္း´။

                                                                ေမာင္ျမတ္သူ(ေခတၱ-လွည္းတန္း)
လုပ္ျပစ္လုိက္စမ္းပါ လုပ္ျပစ္လုိက္
ေထြရာေလးပါးေတြၾကားမွာ
နာၾကားျခင္းဆုိတာကုိ ေဘာင္တစ္ခုနဲ႕ပိတ္မခက္ထားဘူးးး
သံဇာကာေပါက္ၾကားကအျမင္နဲ႕
ငါ့စကားလုံးေတြ ၿကည့္တက္မွလည္း ေတာက္ေျပာင္မွဳဆုိျမင္မယ္
ကဲ....က်ဳပ္က်ိန္ဆုိခဲ့တယ္..
စတီးခ၇ာသံအဆုံးမွာ အိမ္အတြက္ထမင္းဖုိးရွာျခင္း

ရုပ္တည္နဲ့ အခြန္စားဖုိ႕ ရုံးေရွ႕ဆုိင္းဘုတ္ခ်ိတ္ျခင္း
ကဲ ေနာက္ဆုံးတစ္ခုကေတာ့

ကုိယ့္လူမ်ဳိးပါးတစ္ခ်က္အရုိတ္ခံရမွာ
သုံးရက္ေလာက္ေနမွ ဘာဘာညာညာဟိတ္ဟန္သုံးျခင္း

ဒီလုိနဲ႕ ေမွာက္ခုံျဖစ္ေနတဲ့ျမန္မာျပည္ဟာ

ပက္လက္လွန္ဖုိ့ၾကိဳးစားးးရင္းးးးး

ေမွာက္ခုံကေမွာက္ခုံျဖစ္ျခင္းးးေတြပါက်ိန္ဆုိခဲ့လုိက္တယ္

မင္းနာက်င္စမ္းးးးးနာကုိနာက်င္ရမယ္..မင္းေသလိမ့္မယ္...မင္းနာက်င္းစမ္းးး

အဲ့ဒီ၀ါက်အဆုံးမွာ ရန္ကုန္ဟာ စကၤာပူလုိ ျငိမ္းခ်မ္းလင္းလတ္
ခက္ရြဲ႕ရြဲ႕နဲ႕အိပ္စက္သြားးးးတယ္....။
                   မင္းခုိင္ျမဲ(ကြမ္းျခံကုန္း)

"သူမအတြက္ ထပ္တုိးလာေသာ ေရာဂါ"

ႏွလုံးသားထဲမွာ ဖုိသီဖတ္သီနဲ႕

ဘာျဖစ္ေနမွန္းကုိမသိဘူး....

ရင္ဘတ္ထဲက အစအနေတြကုိ

ေရးဟန္တစ္ခု နဲ့ ေကာ္ပီကူးသလုိ

တုႏွဳိင္းမရတာ ဒီတစ္ခါထဲရယ္

ငါလုိကဗ်ာရူးတစ္ေယာက္အတြက္

အတင္းလုပ္ယူခ်က္ဆုိတာ

စိတ္ထဲေတာင္မရွိပါဘူး

ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ထူအအျဖစ္သြားတာလဲ...။

အခ်စ္အေၾကာင္းလား..

အမုန္းအေၾကာင္းလား..

မာန္မာနအေၾကာင္းလား..

ကုိေရႊအတၱအေၾကာင္းလား...

ထပ္ဆင့္ျပီး

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ေၾကာင့္လား..

သစၥာနီေၾကာင့္လား..

ဒီလူ(ေတာင္တြင္းၾကီး)ေၾကာင့္လား..

အစ္မေတာ္အိပ္မက္ကုိးေၾကာင့္လား..

ကုိလင္းညဳိေသြးေၾကာင့္လား..

ငါ့ျမင္ဆရာေမာင္လွမ်ဳိးေၾကာင့္လား..

အဲ့ဒီ "လား" ေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ

တုိးလွ်ဳိးေပါက္မရွိတဲ့ ႏွလုံးသားကုိ

ဘယ္အခ်ိန္ကမွန္း မသိ၀င္သြားတဲ့

ခ်စ္သူရွိတဲ့ သူမေလးေၾကာင့္ျဖစ္မယ္။

ေသာက္ရမ္းၾကီး ခ်စ္တယ္..

ေသခ်ာတယ္...

ဒီ၀ါက်နဲ့တာင္မလုံေလာက္ျပန္ဘူး..

သြားျပီ..ရူးသြားျပီ

ဟာ....

ရူးသြားပါျပီဆုိမွ

ဒီရင္ဘက္ကဘာျဖစ္ေနတာလဲ..

ဘ၀နာခဲ့ဖူးတဲ့ ရင္ဘတ္ေတြကိုပဲ

စိတ္၀င္စားတဲ့ငါအတြက္..

ဘ၀ေတာင္ကုိ တန္ခ်ိန္လြန္ကုန္ကားလုိ

မနက္လင္းတုိင္းခရီးဆက္တဲ့ ငါ့အတြက္..

မနက္ျဖန္တုိင္းအတြက္

ေဗဒင္မေမးခ်င္တဲ့ ငါ့အတြက္..

ပုံမွန္၀င္ေငြကုိပဲ

တြယ္တာလြန္းတဲ့ ငါ့အတြက္..

မခ်စ္ရေသးဘူး..အလြမ္းတစ္ခုက

ႏွလုံးသားကုိ ပီသစြာ

ျဖစ္ညွစ္ေနျပီ...

ထုထည္ၾကီးမားတဲ့ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြအတြက္

ငါ့အခန္းနံရံထက္မွ~~

အလြမ္းေတြ အေငြ႕ပ်ံတက္သြားေစခ်င္ပါရဲ့..

ဒီမယ္..ငါ့အိမ့္မက္ခေလးေရ...

 အမိအတြက္...ေရာဂါတစ္ခု

က်ဳပ္ခႏၶာမွာ ဆြဲကပ္ခံလုိက္ရတယ္...။   ။


                                                မင္းခုိင္ျမဲ

"ငုိျခင္းဖြဲ႕ အခန္းဆက္"

အမုန္းစစ္တလင္းျကားမွာ

ငါသံမဏီေက်ာက္ရုပ္လုိထုိင္ေငး

တိုးဖြဖြနဲ႕ ႏုိးႏုိးျကားမဟုတ္တဲ့

အသံအားက ရွင္လွ်က္

ေနာက္တစ္ခါလုိက္ဖုိ့ေခၚေနျပီ....။

အခ်စ္လားးးးးးအမုန္းလားးးးးး

ထသြားးခ်င္တာလားးးးထုိင္ေနခ်င္တာလားးးး

စိတ္ေတြေျဗာင္းျပန္ျဖစ္ေနလားးး

မတည္ျငိမ္မွဳေတြျကားမွာခပ္ခါးခါးအျကည့္နဲ့

ပန္းေတြျကားက သူမရယ္ျပတယ္~~~~။

ေလွနံဓါးထစ္ ယံုႀကည္မိတဲ ့အျဖစ္

ေဘးႀကပ္နံႀကပါ အခန္းဆက္မွာ ကျပအသံုးေတာ္ခံဖို ့

မ်က္၀န္းက စကားေျပာတယ္

ေလစိမ္းေတြတိုက္ေနတဲ ့ ရင္ဘတ္ႀကီးထဲကို

ငိုျခင္းဖြဲ ့ ေမတၱာေတြ

မုန္တိုင္ေတြ ပစ္မသြင္းလိုက္နဲ ့

ယိုင္နဲ ့နဲ ့ ေျခလွမ္းေတြ

မွားသြားမွာစိုးလို ့......။

ဒါေပမယ္ ့..........

ရင္ထဲမွာ အလြမ္းေတြအေရာင္ရင့္ရင့္နဲ့~~

က်က်န္ျပီးသားေန့စြဲေတြ

အစာသြပ္ခံလုိက္ရတယ္~~

ပ်ံ၀ဲေနတဲ့ တိမ္တုိက္ေတြျကားမွာ

ငါထုဆစ္ထားတဲ့အိမ့္မက္ေတြ

အေထြးလုိက္ပါသြားခဲ့ျပီ~~

လြဲတတ္တဲ့ကံတရားက

အတၱခါးခါးအပုိေဆာင္းထည့္ေပးလုိက္တယ္~~~~။         ။

..........................................................

ႏွိဳင္းမရ၊ မင္းခုိင္ျမဲ(ကြမ္းျခံကုန္း)

ေလးစားလ်က္~~

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ....

အခန္းေထာင့္က စိတၱဇေမာ္ဒန္ (သုိ့) ရင္ဘက္ထဲက စိတၱဇ ေမာ္ဒန္

ေမ့ေနက်န္တဲ့ သကၠရာဇ္က~~

အခန္းေထာင့္ကုိ ျပန္ေရာက္ေနတယ္~~

မုသာ၀ါဒေတြ နဲ့ ဖ်ားးးးေယာင္ေသြးးးေဆာင္သူ~~~~~~

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကုိ ေခါင္းစဥ္တက္ရမွာ~~

မႏွစ္ျခိဳက္တက္တဲ့ မင္းးးးအတြက္~~

မာနကို ကုန္ျကမ္းးးလုပ္

ရင္ကြဲတဲ့ပုံစံ ငါခ်မေရးႏုိင္ခဲ့ျပန္ဘူးး

ခ်ဥ္ျခင္းတက္ေနရေအာင္လဲ~~

တစ္ကုိက္ေတာင္မကုိက္ရေသးတ့ဲ~~

သစ္သီးရယ္ပါ~~

ေရွ႕တိုးမဲ႕ဆင္ ေနာက္ တစ္လွမ္းဆုတ္သလို႕

ငါ မဖြဲ႕ ႏြဲ႕တတ္ဘူး……..

အလုံးအရင္းဆုိတာ အုပ္စုဖြဲ ့မုိက္က်တာ~~

လမ္းေဘးက ကာရံတစ္ပုဒ္ေလာက္~~

ငါတန္ဖုိးမထားတက္ဘူးးး

လူ ့သမုိငး္ကုိ မီးေမာင္းထုိးျပတယ္ဆုိဘဲ

ကုိယ့္လက္ညိဳး ကုိအရင္သတိထားျပီးးးး

အေနာက္ကိုျပန္ၾကည္႕~~ခုိင္မာရဲ့လားးးး

ကိန္းးဂဏန္းေတြျကားးးမွာ~~

တစ္ခ်ိန္ကလူ နင္ သတ္ပုံမွားဘူးတယ္~~

ေပ်ာ့ကြက္ကုိေထာက္ျပီးးးး

ေနာက္ေက်ာက ဓါးးးမုိးးးထားးတယ္~~

ေျပးေပါက္မရွိပါဘူးးးးငါထြက္ေပါက္ေတြ ့ဖုိ့~~

ဦးေႏွာက္ကုိအလုပ္ေပးလုိက္တာ~~

မ်က္ႏွာျခင္းဆုိင္ျပစ္လုိက္ဆုိဘဲ~~

မာန္မာနတစ္ခုကုိ မ်က္ႏွာဖုန္းလုပ္ျပစ္လုိက္ေတာ့~~

အခ်စ္အလြမ္း့သင့္ေစမဲ့ အဆိပ္သင့္ပန္းခ်ီေတြ~~

အခန္းေထာင့္မွာ က်န္ေနတဲ့~~

စိတၱဇေမာ္ဒန္အျဖစ္~~

တည္ရွိေနခဲ့ေသးတယ္ ယေန့အထိ~~။

ဘာမွန္းညာမွန္းမသိပဲ အမွန္တရားကို

ငါလိုက္မရွာပါဘူး

မင္းမသိတဲ႕ ငါ႕ အမွန္တရား

ငါ႕ရင္ဘတ္ထဲမွာ ရွိေနတယ္……။

     ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္~~~~




                       ဂ်စ္ပစီ  မငး္မငး္ ႏွင့္ မုတ္သုံ

**ရင့္က်က္ခဲ့တဲ့ ဂ်စ္ပစီ**

ေဘးေခါက္ထားလုိက္ပါငယ္ခ်င္းရာ

အခ်စ္ဆုိတာကိုထည့္ျကည့္စရာ~~

ႏွလုံးသားလဲမရွိေတာ့ပါဘူး~~

ငဲ့ျကည့္စရာ ရွိတဲ့လူလဲ~~

အေ၀းထြက္သြားျပီေလ~~

အဲ့ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာလဲ~~

လွည့္မျကည့္ပါရေစနဲ့~~

တစ္ခ်ိန္ကႏွလုံးသားရဲ့~~

ခ်စ္ျခင္းေတြမွာ~~

ယခုေတာ့ စစ္တလင္းေတြျဖစ္လုိ့~~

ဒီလုိနဲ့ ဘ၀မွာလဲ ရင့္က်က္~~

ႏွလုံးသားလဲတစ္ဆင့္တက္ျပီး~~

မခ်စ္တက္ခဲ့ေတာ့ျပန္ဘူးေလ~~

အလြမ္းေတြလဲမေရမရာနဲ့~~

လမ္းေဟာင္းေလးေလာက္ဘဲ~~

အေဆြးသီခ်င္းတစ္ပုဒ္~~

ႏုတ္ထုတ္ပီးဆိုရသေလာက္ဘဲ~~

ငါ~~feelရိွေတာ့တယ္~~

တစ္ကယ္တန္းေတာ့~~

မပူျပင္းေတာ့တဲ့ အပူမီးေလး~~

သူမကုိတစ္ခါေလာက္ျပန္တမ္းတျကည့္တာ~~

မပူရတာျကာလုိ့ ျပန္ျပန္ေဆြးျကည့္တာ~~

လမ္းေပ်ာက္မွာေျကာက္လုိ့~~

လမ္းေဖာက္ခဲ့တဲ့ ငါ့ကုိ~~

ေရွ့မဆက္ႏုိင္ေအာင္ျပဳလုပ္ခဲ့တာ~~

ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းနဲ့သူျပဳစားလဲ~~~

အခုခ်ိန္ သူလူေတာင္မွားသြားမယ္~~

ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဂ်စ္ပစီျဖစ္ခဲ့ျပီေလ~~

ေမတၱာထားသလုိလုိနဲ့~~

ေရွာင္ခြာေျပး~~ဒီဂ်စ္ပစီမွာ~~

အရင္ကေလာက္ေတာ့မေဆြးေတာ့ဘူးေလ~~

အသဲေခ်မွာ သံမွဳိရုိတ္လုိ့~~

ယခင္က မုိက္ဇာတ္~~

ယခု ဂ်စ္ပစီလက္ထက္မွာေတာ့~~

ဧဒင္ဆုိတဲ့ဥယာဥ္လဲမရွိေတာ့ဘူး~~

အာဒံနဲ့ဧ၀ဆုိတဲ့~~

နင္နဲ့ငါဆုိတာလဲ~~

မရွိသေလာက္ပါဘဲ~~

အလြမ္းေတြကေတာက္ကစနဲ့~~

မျပီးေျမာက္ခဲ့တဲ့လမ္းေလးလဲ~~

ငါဆက္မေဖာက္ေတာ့ပါဘူးကြယ္~~

ေက်ာက္တူးသမားလုိဘဲ~~ဒီတြင္းမရရင္း

ေနာက္တစ္တြင္းေပါ့~~မိန္းခေလးရယ္~~

ငါဟာအခုေတာ့ ဂ်စ္ပစီေပါ့~~။